
Dag 14: Zion – Page, 25 juni 2008
Zo, vanochtend om 7.00 uur opgestaan pfff het begint er nu toch wel aardig in te hakken. Dat vroege opstaan, haha. Maar ja het houdt je wel fris. Wat ook fris was is Jeffry, die zich vanochtend ging wassen in het beekje naast de kampeerplek, brrrr, ijskoud en meteen wakker.
Nog effe de watertank gevuld, een telefoontje gepleegd en toen gingen we op weg.
De tunnel werd onderweg weer voor ons vrijgemaakt, omdat we alleen in het midden van de tunnel mochten rijden.
Onderweg naar Page zijn we nog bij de Glenn Canyon Dam gestopt die Powell Lake scheidt van de Coloradorivier, die was vet hoog!
En wat een warmte, pfff er zijn hier geen mussen, maar als ze die hier hadden dan vielen ze hier keihard van het dak.
In Page aangekomen hebben we ons ingeschreven bij een Antilope Canyon Tour met een Jeep. Antilope Canyon is een door de indianen ontdekte schacht in de rotsen, waar je door kunt lopen en hele mooie foto’s kunt maken. We werden met 14 man in een Jeep gepropt en Sandra de Indiaan was onze chauffeur. Na een verharde weg kwamen we in een woestijnachtig gebied, waar alleen maar zandweg was. Die indianenmeid, die kon goed scheuren joh, alsof ze het vaker had gedaan. In de ene hand een blikje en met de andere hand sturen en schakelen en dat zonder haar mooi versierde nagels te breken. Ze liet ons nog wel even schrikken, doordat ze bijna vastliep in het zand. Jan en Jeffry hoefden gelukkig niet te duwen. Na een voor ons vrij hobbelige tocht van ongeveer 20minuten kwamen we aan bij de Antilope Canyon, waar Sandra ons een rondleiding gaf. Ook gaf ze tips voor het maken van foto’s, dat was erg handig.
We waren niet de enigen die deze Canyon wilden zien, het leek wel een mierennest.
Wel heel gaaf om te zien. Weer een indruk erbij, de harde schijf in mijn hoofd (Jeffry) raakt al bijna vol en onze fototoestellen trouwens ook, huppa weer samen 220 foto’s geschoten vandaag. Jan schiet trouwens ook of zijn leven er vanaf hangt, we beginnen al aardig eelt op onze wijsvingers te krijgen van het afdrukken.



Na een geweldige terugrit (veel gelachen en gehobbeld) hebben we nog even de nodige boodschappen gedaan en een bezoekje gebracht aan de Horseshoe bend. Dit is een akelig mooi uitzichtpunt, waar je na een ontzettend warme tocht door woestijnzand getrakteerd wordt op een geweldig plaatje. En niet een band, die leuke muziek speelt, zoals onze Jan dacht. Haha. De Coloradorivier buigt zich hier in het dal ongeveer 130?? meter lager als een hoefijzer om de rotsen heen. Erg gaaf om te zien, maar wat een diepte!
En toen de looptocht naar de camper, Marloes had last van blaren en de hitte er was geen schaduw natuurlijk, maar ze heeft het gered zonder op Jeffry’s nek te zitten. Het was het waard.


We zijn vandaag ook een tijdszone gepasseerd, daardoor hebben we een uurtje extra.
Na een ritje van ongeveer 20 minuten kwamen we aan op Wahweep Campground, onze camping van vandaag, helemaal raar van de hitte hebben we de boel weer aangesloten, ons effe lekker gedoucht naast de camper een lekkere makkelijke Jamie Oliver Pasta, gemaakt door chefkok Jeffry, gegeten. Na het eten heeft Jeffry nog even gezwommen in Lake Powell.
Nu zitten we lekker na te genieten van onze heftige dag met een biertje, een rummetje en een wijntje.
De komende dagen hebben we waarschijnlijk geen internet, hier gaat het ook al moeilijk.Maar we proberen het wel.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten