Dag 19:Yosemite NP, 30 juni 2008

Dag 19: Yosemite, 30 juni 2008

Zo, vandaag was wel zo’n beetje de dag van de vertragingen.
Vanochtend stonden we al mooi op tijd op. Zodat we om 8.15 al bij de Mariposa Grove waren, waar de grote Sequoia bomen staan. Marloes en Jeffry meenden zich te herinneren, dat je voor 9.00 nog met de camper naar binnen mocht. Helaas mocht dit niet.
Dus wij de camper geparkeerd om met de shuttlebus te gaan. Bleek dat de shuttle pas om 9.00 ging. Vervolgens vond de ranger, dat we te groot waren voor deze parkeerplaats, dus dat we in Wawona moesten parkeren. Natuurlijk misten we toen de shuttle van 9.00 en konden we pas iets voor 9.30 mee.
Nou gelukkig konden we de grote bomen gaan bekijken, al was het 2 uur later dan gepland. Ze waren weer erg groot. Agnes was vooral geïnteresseerd in de denneappels, maar ze heeft er geen één me genomen, omdat ze niet de bak in wilde.



We hebben totaan de California Tunnel tree gelopen. Onderweg zagen we veel Sequoia’s. De dikste was de Grizzly Giant. Er lagen ook omgevallen sequoia,s die er al meer dan 100 jaar lagen. Indrukwekkend weer.

Vervolgens even zaadjes voor deze bomen gekocht, want die willen we in de tuin en toen weer de shuttle terug genomen naar Wawona. Maar waar was de sleutel van de camper? Niet meer in Jeffry’s broekzak. O,ooo!!!!
De hele camper doorgezocht, alle tassen enz. We hadden namelijk geen reserve sleutel van de camper. We hadden nu alleen het sleuteltje van de zijdeur. Dus we konden wel naar binnen.
Uiteindelijk heeft Agnes bij de winkel gevraagd of ze even wilde bellen, naar de gift-shop in Mariposa Grove. En ja hoor, gelukkig hadden ze de sleutel daar gevonden. Waarschijnlijk op de balie blijven liggen met afrekenen. De shuttle chauffeur zou hem weer voor ons meenemen. Nou gelukkig was ie in ieder geval terug. Alleen duurde dit natuurlijk weer een half uur. Dus veel later dan gepland reden we dan eindelijk richting Yosemite Valley.

We staan nu op de North Pines campground. Weer net zo’n mooi plekje als gisteren, aan het water, met een privé strandje. Prachtig weer, zo midden in het bos. Alleen weer geen stroom en water natuurlijk.
Jeffry en Marloes zijn meteen even gaan zwemmen. Jeffry vond dat zijn teen weer genoeg dicht zat. Het water was wel erg koud, dus echt zwemmen werd het niet, meer even heel gauw afkoelen.
Daarna zijn Agnes, Jeffry en Marloes de Misttrail nog gaan lopen, naar de Vernal Falls. Volgens de ranger, konden we hier zo binnendoor vanaf de camping naar toe lopen. Nou dat werd dus een echte survival. Onder bomen door, er over heen, over stenen, door het water enz. Gelukkig vonden we het begin van de trail wel uiteindelijk.
Tegen 15.30 begonnen we eraan. Flink omhoog geklommenlangs de wilde rivier.

Uiteindelijk door de mist van de waterval omhoog, Marloes en Agnes deden de poncho nog even aan, want het was best koud en nat. Maar na 1,5 uur klimmen bereikten we toch echt (weer) de top van de waterval. Het was erg mooi en rustig, omdat het al later op de dag was. We keken zo langs de waterval helemaal naar beneden. Erg mooi.



Toen moesten we natuurlijk nog weer helemaal terug. Dat was eigenlijk nog moeilijker. Het was stijl, we hadden vermoeide benen en zere knieën. Agnes stond helemaal te trillen, als ze even uitrustte, Marloes had helemaal zere knieën en Jeffry kon natuurlijk weer oneindig doorgaan. Uiteindelijk kwamen we toch na een uur afdalen al weer beneden aan. Hehe! Dit was toch wel de zwaarste trail van onze vakantie, maar weer heel mooi.

Jan had ondertussen al wat huishoudelijke taken gedaan, zodat we snel konden eten.
Onze laatste avond in de camper. We hadden rijst met kip in zoet-zure saus.
Er kwam nog een Ranger langs, die vertelde dat deze camping het meest in trek was bij de beren. Oei! Er waren dit jaar al 8 incidenten geweest, met totaal $15.000 schade. Nou dat wordt dus goed oppassen op al ons eten en drinken.